Marmur
Raczej często obserwuje się w bazaltach porwaki skał starszych - ksenolity. starsze, przerobione bazalty oznaczane są paleobazaltami albo również melafirami (permskie, karbońskie) albo diabazami (staropaleozoiczne). głębinowym odpowiednikiem bazaltu jest gabro. cechą charakterystyczną jest oddzielność słupowa bazaltu, powstała w skutku kurczenia się zastygłej lawy w czasie jej oziębiania. wietrzejąc zwykle błyszczą i wypadają z nich prakryształy oraz ksenolity. niektóre bazalty ulegają zgorzeli i rozpadają się na drobne kawałeczki. bazalt
skład bazaltu :
głównymi elementami bazaltu są:
plagioklazy (labrador-bytownit) i pirokseny (augit, hipersten, enstatyt, bronzyt), ponadto występują:
amfibole (hornblenda, kaersutyt), melilit, skaleniowce (leucyt, nefelin, analcym), oliwin, szkliwo, niekiedy kwarc zaś biotyt, a także
akcesoryczne: magnetyt, ulvospinel, ilmenit, rzadziej hematyt, piryt i grafit.
skład chemiczny
bazalty są zwykle obfite w związki mgo zaś cao, a jednocześnie ubogie w kontakty takie jak: sio2, na2o i k2o w porównaniu z innymi wydmami wylewnymi.
This entry was posted on czwartek, marzec 4th, 2010 at 04:09 and is filed under bazalt. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.