Ogrody zimowe
Oranżeria zapewnia powiększenie przestrzeni mieszkalnej budynku, a także wpływa na jego atrakcyjność i zwiększenie wartości w przypadku sprzedaży. ogrodnictwo zimowe
do rozwoju oszklonego ogródka przyczyniły się podróże i kontakty krajów europejskich z obszarami egzotycznymi począwszy od xv w., wzrost zainteresowania wiedzą na temat zalew, roślin egzotycznych i rozwój botaniki oraz udoskonalenie wytwórczości szkła planarnego. w xvi w. do przezimowania uczulonych zielenin zaczęto tworzyć w przyklasztornych skwerach ruchome oszklone ekrany, a przy włoskich uniwersytetach murowane hale ogrzewane za pomocą metalowych koszy z przypalającym się węglem. pierwsze cieplarnie w europie zapełniały funkcje utylitarne i obsługiwały do upraw warzyw i roślin egzotycznych przynoszonych z dalekich podróży. na przestrzeni wieków rozkładały się z nich stabilne, coraz bardziej reprezentacyjne budowle, w których można było przez zupełny rok uprawiać łagodne na chłód rośliny. w xvii w. na pałacach niemieckich, angielskich i francuskich poznane były nagrzewane piekarnikami pomieszczenia zwane oranżeriami (od angielskiego słowa “orange” - pomarańcza) dla warzyw i roślin cytrusowych, nad jakimi zimą unoszono rozbieralne budowle drewniane, zaopatrzone od strony południowej w szklane ściany, np. w heidelbergu w niemczech.
.
This entry was posted on środa, marzec 3rd, 2010 at 03:54 and is filed under Ogrody zimowe. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.